TRiP :)

It sucks when you feel
nostalgic at times.
And it sucks even more when there's no one to hug you
and make you feel okay
or make you laugh until your stomach
hurts.

Alam mo yung feeling na gusto mo lang ilabas lahat-lahat ng tinatago mo sa loob mo. AT HINDI JEBS YUN.
Gusto mo lang ilabas yung mga nararamdaman mong hindi mo ma-explain. Mga feelings na basta. Panggulo lang.
Naniniwala ako na "healthy" kung tutuusin ang pagluha. Hindi pag-iyak. O hagulgol na akala mo binagsakan ng langit at lupa. Feeling mo naman.
Luha lang. Saglit na emote. Sapat para ilabas lahat hindi mo kayang maipahayag sa salita. AT HINDI PA RIN JEBS YUN.

Dahil kung tutuusin, may mga pagkakataong kulang ang kung ano mang salita para masabi mo yung totoong nararamdaman mo.
Hindi naman kasi lahat ng tao kasing-galing ng isang teacher na mag-explain. At hindi lahat ng nararamdaman mo ay kayang aralin sa apat na taon.
Kaya, normal lang na may mga emosyon na, kahit ikaw mismo, eh hindi mo maintindihan.
Eh ano na ang gagawin mo? Alangan naman amuyin mo diba. Eh di iluha mo nalang. Pwede din ikain mo. Sabay jebs pagtapos.

Lalo na pag mag-isa ka lang. Hindi pag-jebs, kundi pagluha.
Mas feel mo lang mag-emote tapos may background music ka pa na mellow. Yun ang effort, parang music video.
Siguro dahil na din sa mga lyrics ng kanta, dun mo nalalabas lahat ng di mo kayang sabihin.
Dahil wala kang lakas ng loob na sabihin, o dahil wala ka lang talagang masabihan.
oo nga pala, mag-isa ka lang.

"Bilanggo sa rehas na gawa ng puso mo.."

o kaya,

"I'll never go far away from you.."

o pwede din na,

"Ikaw lamang ang aking minamahal.."

o kung trip mo talaga,

"bubuka ang bulaklak, papasok ang reyna. sasayaw ng cha-cha ang saya-saya."

BOOM TIYAYA! BOOM TIYAYA! BOOM! BOOM! BOOM!

Basta.
wala namang nagsabing bawal umiyak pag nalulungkot ka.
At wala din namang nagsabing bawal kang malungkot paminsan-minsan.
Kanya-kanyang buhay, kanya-kanyang trip.

Pero kung trip mo talagang jumebs, c.r ninyo naman yan. :)